29-12-03

Interview : Andy Serkis ofte Gollum

'My preciousssssss', schrijft hij in mijn exemplaar van The Return of the King. Andy Serkis knipoogt, geeft me het boek terug en stuift ervandoor, naar de volgende interviewsessie. Van alle acteurs die verleden maandag de revue passeerden tijdens de persdag van The Return of the King lijkt hij degene die er het meeste zin in heeft om voor de zoveelste keer zijn verhaal te doen. De Britse acteur beleeft hoogdagen, hij geniet van alle aandacht en complimenten. Terecht, want wat hij samen met de Weta Workshop heeft gepresteerd, verdient op zijn minst een Oscar. De animatoren leverden fantastisch werk met Gollum, maar het was hen nooit gelukt zonder de bezielde interpretatie van de 39-jarige Serkis. Hij is de man die tijdens zijn auditie voor de rol Peter Jackson een gelukssprongetje deed maken. De regisseur was de wanhoop nabij in zijn zoektocht naar de perfecte Gollum, tot Serkis gehurkt voor hem plaatsnam, een vreselijk chagrijnig gezicht opzette en plots kokhalzend "Gollum, Gollum" uitbracht. "Voor me zat ineens Gollum", zegt de regisseur. "En plots vielen alle puzzelstukjes in elkaar."
 
Het enige moment waarin het publiek zijn echte gezicht ziet, is de beginscène van The Return of the King, waarin we zien hoe het ooit zover is gekomen met die vermaledijde Gollum. Maar voor de rest is de acteur onzichtbaar, maar alomtegenwoordig. De opnames waren voor hem erg arbeidsintensief. In de eerste plaats was hij altijd op de set met Elijah Wood (Frodo) en Sean Austin (Sam), waar hij zijn rol vol overgave speelde. Hij sprong voortdurend in het rond, klom op rotsen als was hij een vlieg, vocht dat de stukken eraf vlogen. Beide acteurs getuigen dat Serkis hen tot een vertolking dreef die ze nooit hadden kunnen neerzetten als ze hadden moeten doen alsof er iemand was. Toen dat was ingeblikt, mocht Serkis nog eens alle scènes overdoen, maar deze keer in een animatiestudio, waar hij een speciaal pak droeg met sensoren die zijn spier- en zelfs gezichtsbewegingen registreerden. Op basis van die opnames, en een intensieve studie van het gezicht van Serkis, ontwierpen de animatoren Gollum. De intensieve samenwerking werd beloond met de geboorte van het allereerste cgi-personage (computer generated image) dat levensecht is. Vervolgens 'gomden' de technici de echte Andy uit het beeld dat al eerder was opgenomen en vervingen ze hem door de Gollum-Andy, zonder daarbij ook maar iets weg te laten van zijn vertolking. "Als je Gollum ziet kwijlen, dat is mijn kwijl", zegt Serkis trots. Het resultaat was al te zien in The Two Towers, met dit verschil dat Gollum er in The Return of the King nog realistischer uitziet, nog enger, nog gedetailleerder. En toch, hoe onflatterend dat ook moge klinken voor Andy Serkis, er zijn nog steeds gelijkenissen tussen hem en Gollum.

Andy Serkis: "Het mooie aan de figuur van Gollum is dat je, ondanks het feit dat hij een animatiefiguur is, toch ziet dat er een acteur achter zit. En de stem, dat ben ik. Van het begin tot het einde. Zonder speciale effecten. Iedereen vraagt me nu voortdurend om 'gollum' te zeggen. Laatst liep ik op straat en een fan vroeg me of ik door de telefoon iets 'gollums' wilde zeggen tegen zijn zus. Ik wil het voor jou ook wel doen, maar ik moet je wel waarschuwen dat ik net gegeten heb."

Dus u wordt wel degelijk herkend op straat?
 
"Ja, natuurlijk. Vooral in Groot-Brittannië dan, waar de mensen me kennen van theater en televisie. Gollum is ook ontworpen op mijn gezicht, alle spierbewegingen werden opgenomen, dus Gollums uitdrukkingen zijn ook die van mij."

Was dit de moeilijkste rol die u ooit hebt gespeeld?
 
"Het is zeker de meest uitdagende. Voor Gollum is een volledig nieuwe technologie uitgedokterd, en dat was uiteraard aanpassen. Het risico was groot, miljoenen fans van het boek zaten klaar om Gollum met de grond gelijk te maken. Hij is een van de sleutelfiguren uit het verhaal. Als Gollum was mislukt, was dat een ramp geweest voor de films. Er kwam ook nooit een eind aan de scènes, de opnames waren een verhaal zonder einde. In een gewone rol blik je een scène in en ga je verder met de rest van het verhaal. Dit bleef maar duren."

En dan hebt u het nog niet over de zware fysieke prestatie. U kruipt en springt in het rond dat het een lieve lust is. Op de dvd van The Two Towers zien we dat u dat ook nog eens moet doen in een vreselijke witte pyjama.
 
"(gespeeld macho) Dat was geen pyjama, dat was een catsuit. Erg vernederend vond ik dat. Er ging geen dag voorbij zonder dat iemand op de set het in zijn broek deed van het lachen. (ernstig) Het klopt wel dat spelen zonder een kostuum dat je in de sfeer brengt moeilijker is dan volledig verkleed zijn. Ik moest altijd mijn verbeelding gebruiken."

Het interessantste is en blijft toch Gollums stem. Hoe bent u daartoe gekomen?
 
"Enerzijds vond ik dat er iets moest zijn met zijn keel, waar zijn lijden zich concentreert. In het begin van The Return of the King zie je hoe Smeagol onder de invloed van de Ring zijn neef wurgt. Het schuldgevoel over die moord, dat ene moment in zijn leven dat nooit had mogen plaatsvinden en de bron is van zijn ellende, blijft steken in zijn keel. Maar puur praktisch is Gollums stem geïnspireerd op een kat die een haarbal uitkotst. (kokhalzend) Gollum, Gollum. De stem van Smeagol is anders. Nasaler, liever, kinderlijker. Terwijl Gollum een echte keelstem heeft."

De schizofrenie van Gollum kwam al aan bod in The Two Towers en zet zich verder in deze film. De scènes waarin zijn slechte en goede ik met elkaar discussiëren hebben op zich iets komisch. Was u nooit bang dat het publiek hem verkeerd zouden begrijpen, dat ze hem alleen maar als een curiositeit zouden zien?
 
"Dat was een van de risico's, ja. Maar ik heb altijd geëist om Gollum zo menselijk mogelijk te houden. Ik wilde dat het publiek in hem iets zag dat het herkent bij zichzelf, dat het met hem sympatiseert. Ik wilde niet dat de mensen hem zouden veroordelen, hem als de belichaming van het kwaad zouden zien. Hij is uiteindelijk ook een slachtoffer van de Ring. Ik zie de Ring als heroïne, en Gollum is eraan verslaafd. De Ring heeft hem vernietigd, hij is een verloren ziel. In Frodo ziet hij een lotgenoot. Ik vind dat we erin geslaagd zijn het publiek te laten twijfelen over de aard van Gollum. Het weet niet goed of het nu voor of tegen hem moet zijn. Tijdens de première in Los Angeles werd duidelijk dat we daar echt in geslaagd zijn. Het filmpubliek in de Verenigde staten is erg levendig, de mensen joelen en supporteren, applaudiseren zelfs. In deze film komt er een scène waarin ze even denken dat Gollum te pletter is gestort, en de mensen wisten niet of ze nu blij moesten zijn of niet. Dat vond ik een prachtig moment, dat was precies wat ik wilde bereiken."

Denkt u dat u een kans maakt op een Oscar dit jaar?
 
"We zullen zeker genomineerd worden, maar of we ook daadwerkelijk het beeldje zullen krijgen... Ik zou het niet weten. Fantasy is niet zo'n populair genre in de Oscar-uitreikingen. Maar de techniek die we hebben gebruikt, het samensmelten van het registreren van bewegingen en computeranimatie is in elk geval baanbrekend. Het opent een debat dat ik wel interessant vind. Deze evolutie heeft het acteren naar een ander niveau getild. Als het digitaliseren van acteurs deze weg opgaat, denk ik niet dat de acteurs zich zorgen hoeven te maken over hun toekomst. Ik heb net zoveel, en zo niet meer, gewerkt en geacteerd als Gollum dan als ik op een andere set zou doen. Dat ik niet op het scherm te zien ben, is niet belangrijk. Wel dat het acteren zelf, het in het moment laten ontstaan van een beweging, een uitdrukking, de manier waarop je iets doet, nooit of te nimmer zal kunnen worden gedaan zonder een echte acteur."

Kijkt u ernaar uit om opnieuw aan te treden in The Hobbit?
 
"Als Peter Jackson beslist om de film te maken, wil ik zeker opnieuw meewerken. Daarin heeft Gollum zo'n mooie scènes. Ik denk maar aan het raadselspelletje dat hij met Bilbo speelt."

Een laatste vraag: hebt u werkelijk in Elija Woods vinger gebeten?
 
"Reken maar. Ik veronderstel dat je volgend jaar, als de dvd uitkomt, wel achter de schermen-scènes zult zien waar ik rondspring met een wortel in mijn mond."Andy Serkis werd geboren in 1964 in Ruislip, West-Londen. Als kind wilde hij kunstenaar worden, vandaar dat hij kunst ging studeren aan Lancaster University. Daar leerde hij decorbouwen en verdiepte hij zich in theatergeschiedenis en acteren. Toevalligerwijs belandde hij als acteur in een theaterproductie. Hij besloot daarop om zich volledig op het acteren te gooien. Dat doet hij ook sinds 1985, oorspronkelijk alleen in het theater. Hij speelde onder meer in stukken als A Midsummer Night's Dream, Some Like It Hot, King Lear en Hurlyburly. In het begin van de jaren negentig begon hij ook voor film en televisie te werken. Voor zijn rol in Oliver Twist werd hij alom geprezen, en ook in Mike Leighs Career Girls en Topsy Turvy was hij opmerkelijk. In 1999 werd hem de rol van Gollum in The Lord of the Rings aangeboden, waar hij tot oktober 2003 aan heeft meegewerkt. Tussendoor speelde hij ook nog in 24 Hour Party People van Michael Winterbottom en Deathwatch, een horrorfilm die zich afspeelt tijdens de Eerste Wereldoorlog, en speelde hij in Othello. In september debuteerde hij als scenarist en regisseur met de kortfilm Snake.
 
Andy Serkis is gehuwd met de Britse actrice Lorraine Ashbourne en is vader van twee jonge kinderen, Ruby en Sonny. (CO)
 
'Puur praktisch is Gollums stem geïnspireerd op een kat die een haarbal uitkotst'

13:24 Gepost door frodo | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.